Eregle

Yuki Giō: Jego srebrne oczy przebudziły moje uśpione serce. Jak by je opisać... Już wiem. Jak nie z tego świata. Te oczy... W końcu cię odnalazłam.

Yuki Giō: Dawno, dawno temu książę i księżniczka żyli samotnie na opustoszałej ziemi. Mimo że dopiero się spotkali, mieli wrażenie, że znali się od zawsze. Od razu się zaprzyjaźnili. Dlaczego? Przecież spotkali się po raz pierwszy. Dla księżniczki wydawało się to dziwne, dlatego postanowiła zapytać księcia: „Czy aby na pewno nie spotkaliśmy się już wcześniej?”. Książę odpowiedział: „Nie sądzę, ale ja znam ciebie, a ty mnie”. Księżniczka odparła z uśmiechem: „To pewnie zasługa Boga, któremu złożyliśmy obietnicę”.

Luka Crosszeria: Znam jedynie twój ból, niepewność... a także samotność. Gdybyśmy mogli być razem na zawsze... Jeśli również tego sobie życzysz, obiecuję, że nigdy cię nie zdradzę!

Luka Crosszeria: To była iluzja. Iluzja ciemności. Ci, którzy nie widzą ciemności, nie mogą oprzeć się pokusie i zatracają się w niej. W końcu mrok spowija światło, mając nad wszystkim kontrolę.

Yuki Giō: Ludzie może i zdradzają siebie nawzajem, ale raz połączone serca nigdy nie zostaną rozdzielone. Wierzę w to.