Cytaty z tagiem tłum. Grupa Mirai (postacie)

Akira Toriyama: W Pingwinówku nie ma klasówek, dlatego ten, kto się uczy, uważany jest za wariata.

Antykwariusz: Jedne rzeczy warto znać, a o innych lepiej nie wiedzieć.

Avan: Przyjdą czasy, w których miłość i życzliwość nie wystarczą, by chronić ludzi. Tak jak siła bez sprawiedliwości jest bezwartościowa, tak samo sprawiedliwość bez siły.

Baduck: Bohater to bohater. Nieważne, czy jest człowiekiem, czy potworem.

Bardock: Freeza obawia się pojawienia legendarnego Super Saiyanina. [...] I wiem, że coś knuje. Czuję otaczającą nas aurę śmierci.

Bóg Światów: Chcecie powiedzieć, że nawet czas jest niczym wobec siły Jirena?!

Broli: Czy to nie nasi niewolnicy z planety Shamo? Gapiliście się w gwiazdy, marząc o tym, żeby pewnego dnia tam wrócić. Byłoby miło móc tam kiedyś wrócić, co?

Crocodine: Ile jest warte zwycięstwo, jeśli kosztowało mnie dumę?

Crocodine: Potwór nie powinien pić z ludźmi.

Dai: Potwory nigdy nie uznawały mnie za kogoś obcego. Ale ludzie nie zaakceptują mnie, jeśli nie będę człowiekiem.

Doktor Mu: Baby, przepraszam. Jeszcze nie osiągnąłeś swojej doskonałej formy. Pozwoliłem, żebyś został wystawiony na widok tych plugawych ludzi. To... To musi być takie upokarzające.

Doktor Mu: Żyj! Baby, przeżyj! Pamiętaj o naszych ambicjach! Gdy osiągniesz formę doskonałą, będziesz wspaniały. Moc, którą zbieraliśmy z całej galaktyki, wciąż jest w twoim ciele. Przesłałem ci wszystko, co zebrał Ludd. Tylko sobie wyobraź, ile energii masz teraz w sobie. Możesz to zrobić! Użyj swojej mocy, rozpal ją! Żyj, Baby! Tylko ty jeden mi zostałeś. Przeżyj, proszę, przeżyj...

Drosselmeyer: Nie możesz o tym zapominać. Kaczka jest kaczką.

Drosselmeyer: Niepowiedziane, że opowieści muszą mieć szczęśliwe zakończenia.

Drosselmeyer: Nie ma nic nudniejszego niż idealna bohaterka.

Drosselmeyer: Jeśli uważasz się za rycerza, przezwycięż strach i pokonaj zło. Jeśli jesteś czarnym charakterem, musisz bez litości uśmiercić księżniczkę. Jeśli jesteś księżniczką, musisz pomóc księciu mocą swej miłości. Jeśli jesteś księciem, skorzystaj ze swojej mądrości i odwagi... Oj, to akurat niemożliwe.

Drosselmeyer: Cóż za spokojne dni. Cóż za beztroskie dni. Ale to nie będzie trwać wiecznie. To jest właśnie wspaniałe w opowieściach.

Drosselmeyer: Chcesz być odpowiedzialny za to, co napiszesz, nieprawdaż? Dlatego nie jesteś w stanie pisać. Opowieści należy pisać z większą swobodą, nieodpowiedzialnie, po prostu podążając za własnymi odczuciami.

Edel: Tym, którzy los swój akceptują, szczęście. Tym, którzy losowi się sprzeciwiają, chwała.

Edel: Prawda jest nieśmiała. Zbliżysz się do niej, a się ukryje. Prawda jest samotna. Odżegnasz ją, a będzie cię gonić.

Edel: Płomień rozświetla ciemność. Bez ciemności nie mógłby jednak świecić.

Edel: Boisz się ciemności? Utknęłaś w ciemności zwątpienia, czyż nie? Jeśli jednak pragniesz dla kogoś świecić, nie możesz obawiać się ciemności.

Edel: Kto jest szczęśliwszy, osoba, która śni, czy ta, która się wybudziła?

Edel: To klejnot zwany „Miłość”. Skoro tak ci się spodobał, mogę ci go oddać. [...] Jednakże choć ten klejnot jest mocny, łatwo go zniszczyć. Choć piękny, łatwo go zanieczyścić, a walka o niego może prowadzić do śmierci. Obchodź się z nim bardzo ostrożnie.

Erika: Kazuya, moja pamięć... Moje wspomnienia chyba wracają. Ale strasznie boję się ich powrotu!

Erika: Szczęście zbudowane na kłamstwie jest iluzją.

Erika: Nawet jeśli moje ciało opuści ten świat, moja dusza zawsze będzie przy tobie.

Erika: Nieważne, jak sroga będzie zima, wiosna zawsze nadejdzie.

Erika: Nie mamy niczego do stracenia, więc nie mamy już czego się obawiać.

Fakir: Ja... Nie ulegnę takiemu parszywemu losowi. Zmienię go.

Fakir: Mytho się zmienia. W Mytho, którego nie znam.

Fakir: Chyba się tam nie utopiła? W ogóle kaczki mogą się utopić? Akurat ona na pewno.

Fakir: Prawdziwa ty to kaczka. Prawdziwy ja... To ktoś, kto nie zrobił nic, a jedynie był chroniony przez innych. Nikogo nie mogę ocalić.

Femio: „Strach” to słowo, które zupełnie do mnie nie pasuje. Gdybym miał powiedzieć, że jest coś, czego się boję... Byłoby to moje piękno.

Flazzard: Ja nie lubię walczyć. Wygrywanie jest tym, co lubię!

Flazzard: Dam ci wybór. Chcesz zostać zamarznięty na kość? Czy może spalony na popiół?

Flazzard: Moja egzystencja nie ma historii. Minął ledwie rok, odkąd wielki Hadlar mnie stworzył. Dlatego chcę osiągnięć! Osiągnięć, których nie pobije nikt, choćby żył sto czy tysiąc lat!

Flazzard: To jakiś żart! To niemożliwe! Jestem niezwyciężony! Mam ostateczne ciało! Nie mogę przegrać z tym szczeniakiem! Z tą siłą i wytrzymałością... Jeśli przegram, wyjdę na idiotę!

Geroya: Wybacz wielkiemu Olbanowi. Nienawiść prowadzi do ruiny, miłość otwiera bramę do szczęścia.

Gowasu: Fakt, że potrafisz zaparzyć taką herbatę, dowodzi, że twoje serce jest spokojne.