Cytaty z tagiem „książka” (najlepsze)

Filtry
Armand Jeremiah: Kobiety i książki potrafią być naprawdę przerażające.
Narratorka: Pewnego razu umarł mężczyzna. Opowieść, którą pisał, była o pięknym, odważnym księciu, który pokonał przebiegłego potwora kruka. Kiedy mężczyzna umarł... kruk wraz z księciem wylecieli z powieści. Aby zapieczętować kruka, książę zniszczył swoje własne serce. To była zakazana moc posiadana tylko przez księcia. Chociaż tak efektownie zapieczętował kruka, książęce serce rozpadło się na kawałki, które rozproszyły się po całym mieście. Po tym wydarzeniu w wiosce różnica między rzeczywistością a fikcją zamazała się, a wioska stała się miejscem, w którym tajemnicze rzeczy przestały kogokolwiek dziwić.
Narratorka: Pewnego razu umarł mężczyzna. Jego pracą było tworzenie powieści opowiadanych innym ludziom na przekór swej śmierci. W jego ostatniej powieści był odważny i piękny książę, który miał pokonać potwora kruka. Jakkolwiek teraz nigdy nie nastąpi zakończenie ich ostatniej walki. „Nienawidzę tego”, krzyczał potwór kruk. „Nienawidzę tego”, krzyczał dzielny książę. Potwór kruk wyleciał z powieści, a książę wyruszył za nim w pościg. I wtedy książę zniszczył swoje własne serce. Używając zakazanej mocy, zapieczętował potwora kruka. W tym samym czasie słowo „Ciemność” zostało wyszeptane przez mężczyznę, który powinien być martwy.
Mavis Vermilion: Książki nie wystarczą, by doświadczać świata! Trzeba go zobaczyć, dotknąć i poczuć!
Do Zery.
Shōgo Makishima: Książki nie są tylko czymś, co się czyta, są czymś na wzór medytacji.
Kōichi Zenigata: Napiszę swoją autobiografię i wydam ją na całym świecie! Nawet mam już tytuł! „Inspektor Zenigata: Miłość i wojna z Lupinem III”! Na początku miałem samą „Wojnę”, ale to może zniechęcić panie, więc dodałem też „Miłość”.
Narratorka: Dawno, dawno temu był pewien mężczyzna, który zmarł. Pracą tego człowieka było wymyślanie i opowiadanie historii, aż spotkała go śmierć. W jego ostatniej opowieści przystojny i dzielny książę walczył z podstępnym krukiem. Ich walka jednak miała pozostać nierozstrzygnięta na wieki. „Nie godzę się na to!”, zawołał kruk. „Nie godzę się na to!”, rzekł również dzielny książę. Kruk wydostał się z opowieści, a książę ruszył za nim w pogoń. Następnie książę wyrwał swoje własne serce i z pomocą zakazanej mocy zapieczętował kruka. Wtedy nagle... „To jest dobre...”, wyszeptał gdzieś mężczyzna, który powinien być martwy.
Narratorka: Dawno, dawno temu był pewien mężczyzna, który zmarł. Mężczyzna tworzył opowieść, w której przystojny i dzielny książę walczył z podstępnym krukiem. Gdy mężczyzna zmarł, kruk i książę wydostali się z opowieści. Książę wyjął swoje własne serce, by zapieczętować kruka, a użył w tym celu zakazanej mocy, którą dysponował tylko on. Kruk został z powodzeniem zapieczętowany, lecz serce księcia zostało roztrzaskane, a jego odłamki rozpierzchły się po całym mieście. Od tego czasu miasto stało się miejscem, w którym opowieści mieszały się z rzeczywistością, a dziwy przestały kogokolwiek dziwić.
Houtarou: Jak można korzystać z książki poza czytaniem?
Mayaka: Możesz ułożyć kilka na sobie i zrobić poduszkę.
Satoshi: Możesz przywiązać ją do ręki i użyć jako tarczy.
Houtarou: Pomyślcie o tym poważnie!
Chitanda: Racja! To musi być coś, do czego nadaje się tylko ta książka.
Satoshi: Chitanda-san, a ty jak myślisz?
Chitanda: Prawda... Można nią zgnieść warzywa do marynaty!

Znalezionych cytatów: 9