Cytaty z tagiem „szczęście” (postacie)

Ai Magase: W grze zostajesz bohaterem. Bohater, razem z małą grupą przyjaciół, a czasem nawet sam, przeciwstawia się złu, które przejmuje cały świat, starając się go ocalić i przywrócić ład na świecie. Jednak żaden z ludzi podległych złu nie próbuje powstać przeciwko swemu panu, pomimo tego, że bohater ryzykuje swe życie, by ratować świat. Bohater wciąż próbuje ratować świat, mimo tego, że nikt mu nie pomaga. Mimo tego, że nikt go nie rozumie. Wszystko po to, by dać ludziom szczęście. Prokuratorze Seizaki, ja chcę być taką osobą.

Aika Fuwa: Gdy spotykają się ludzkie uczucia, rodzi się subtelne światło. To światło obejmuje szczęście, zło, grzech i radość. Rozbłyskuje, obnażając całą prawdę.

Anna Kyoyama: Dla ludzi życie to walka. Choć to trywialne, im bardziej ludzie pragną szczęścia, tym większe nieszczęście znajdują.

Aria: Nieważne, co widzisz, jeżeli chcesz, aby wszyscy wokoło byli szczęśliwi, zacznij się uśmiechać.

Ayako: Jeśli możesz być z kimś, kogo kochasz, jest to wystarczające, by być szczęśliwym.

Cifer Ulquiorra: Jeśli coś takiego jak szczęście istnieje na tym świecie, powinno być podobne do nieogarniętej nicości. Nicość to nie mieć i nie móc nic stracić. Jeśli to nie jest szczęściem, to co nim jest?

Daijiro Kumai: Żyj wolnością, jakiej nam nigdy nie było dane zaznać. Pomóż zbudować świat, w którym można poślubić ukochaną kobietę i żyć szczęśliwie z rodziną... To najlepsze, co człowiek może w życiu zrobić.

Edel: Tym, którzy los swój akceptują, szczęście. Tym, którzy losowi się sprzeciwiają, chwała.

Edel: Kto jest szczęśliwszy, osoba, która śni, czy ta, która się wybudziła?

Erika: Szczęście zbudowane na kłamstwie jest iluzją.

Funny Valentine: Tylko szczęście i piękno zbiera się wokół ciała. Nieszczęście i okrucieństwo jest odrzucane gdzieś, gdzie ktoś inny musi udźwignąć ich brzemię. To dlatego, że w rzeczywistości ludzkiego świata niemożliwym jest, aby każdy był szczęśliwy. W cieniu szczęścia kryje się nieszczęście. Zawsze jest równowaga pozytywów i negatywów.

Gaara: Cierpieniem, smutkiem, a nawet szczęściem można się podzielić z drugą osobą.

Gilgamesz: Rób, jak uważasz. To jest właśnie rozrywka. Rozrywka prowadzi do uciechy. A uciecha do szczęścia.

Guts: Zginął, robiąc to, czego pragnął... Co w tym złego? Idę o zakład, że jak najbardziej był szczęśliwy! Oczywiście, dopóki nie zginął. Po śmierci nic nas już nie czeka.

Hao Asakura: Taka jest twoja rzeczywistość. Nic nie może cię zaskoczyć w żadnej chwili w tym świecie. Nic nie jest niemożliwe. Każdy może umrzeć od byle czego. Choćbyś nie wiem jak się starał, wszystko może pójść na marne. Są też tacy, który nigdy nie kiwną palcem, ale są zadowoleni z życia, bo urodzili się szczęściarzami. Nie głupio radzić sobie z tym z całkowitą szczerością? Dlatego w końcu to bez znaczenia.

Hikari Tsutsui: To, że się zmieniasz i jesteś z tego naprawdę szczęśliwy, jest przerażające.

Hoody: Kłamstwo jest prawdą, zanim nie odkryjemy, że jest kłamstwem. Choć dobrze jest odkryć prawdę, nie oznacza to, że przyniesie nam ona szczęście.

Jin Makata: Kaito, życie jest jak zagadka. Jest trudne i smutne, ale rozwiązanie go daje wiele radości. Dlatego ludzie żyją.

Ken Kaneki: Lepiej zostać zranionym, niż ranić innych. Dobrzy ludzie będą szczęśliwi na przekór wszystkiemu.

Kō Yamori: Dobrze się bawię z Nazuną. Odkrywam wiele nowych uczuć. Ale to... sporo do przetrawienia. Zaczynam zdawać sobie sprawę, że szczęście to skomplikowana sprawa.

Kotomine Kirei: To nie jest odpowiedni moment na dygresję, ale urodziłem się z pewną skazą. Szczęście przynosiło mi tylko cierpienie. Natomiast rozpacz była radością samą w sobie. Dobrze rozumiałem, że była to zła cecha dla istoty ludzkiej. Doprawdy paskudna skaza. Byłem potworem z ludzką świadomością. Nie szczędziłem wysiłków, by naprawić ten błąd matki natury. Moją ostatnią próbą była miłość do pewnej kobiety. Ściślej mówiąc, pomyślałem, że pokochanie jej i posiadanie z nią dziecka będzie dobre. Ostatecznie jednak... nie wiedziałem, jak mam cię pokochać.

Koume Sato: Przerażasz mnie! To niemożliwe, że przez tak krótki czas aż tak bardzo się zmieniłeś! Nie mogę znieść tego... że jesteś taki szczęśliwy.

Makima: Śmierć, wojna czy głód. Jeżeli te rzeczy znikną, na świecie przybędzie szczęśliwych istot.

Mamoru Chiba: Jak chcesz uszczęśliwiać innych, skoro sama nie umiesz być szczęśliwa?

Masako Saeki: Jeśli tworzenie daje ci radość, ekscytację i pasję, odbiorcy poczują to samo.

Mephisto Pheles: Doświadczysz cierpienia i radości tego świata w upływie czasu zwanym wiecznością.

Miki: „Nie potrafię tego” lub „nie jestem w tym dobra”... lubisz siebie, mówiąc takie rzeczy? Jeśli będziesz tak postępować, twoje prawdziwe zdolności mogą naprawdę zniknąć.

Miki Makimura: Kiedy Akira płacze, to zawsze za kogoś innego. Nigdy, kiedy sam jest smutny. Jest silny. Ma silne serce. Najczęściej płacze z powodu cudzych nieszczęść. Gdyby więcej ludzi było takich jak on... wszyscy byliby szczęśliwi.

Mirai Kakehashi: Kradzież czy oszukiwanie innych nie sprawią, że będę szczęśliwy. Gdyby tak było, oznaczałoby, że jestem złą osobą. Pragnę zwyczajnego szczęścia.

Mirai Kakehashi: Nie odnajdę szczęścia, jeżeli będę się kryć w domu.

Nagisa Furukawa: Te wszystkie zabawne i szczęśliwe chwile... nie będą trwać wiecznie.

Nana Komatsu: Dlaczego pomiędzy marzeniem a szczęściem jest taka wielka przepaść?

Nana Komatsu: Teraz, gdy o tym myślę, mogę stwierdzić, że nigdy potem nie miałam tyle szczęścia, co wtedy. Było to jak dar przesłany przez Boga specjalnie dla mnie. Tamte dwa bilety.

Nana Komatsu: Liczenie wyłącznie na siebie, beznadziejna szamotanina. Zapomnienie przez cały świat. O tym mówiły piosenki Nany. Czułam, jak do oczu napływają mi łzy. Ona śpiewała... o mnie. Nie opuszczaj mnie, Nana.

Nana Komatsu: Wiesz, Nana. Wtedy rozpłakałam się, bo to wszystko było niczym sen, który podarowałaś mi w prezencie. Od razu to zrozumiałam. Milion słów byłoby niczym wobec tego, co dla mnie uczyniłaś. Uszczęśliwiłaś mnie.

Nanami Takahashi: Jeśli ludzie mogliby robić cokolwiek po raz drugi, zastanawiam się, czy wybraliby trudniejszą ścieżkę do zejścia? Czy wybieraliby ludzi, których spotykaliby i wybierali tylko te rzeczy, które ich uszczęśliwiają? Gdyby wybierali tylko to, co ich uszczęśliwia, jak cudowne byłoby życie.

Nanana Ryūgajō: Prawdziwe szczęście to móc dzielić się nim z innymi.

Narratorka: Dawno, dawno temu żył sobie pewien szczęśliwy książę. Obca mu była bolesna przeszłość. Równie obca bolesna przyszłość. Szczęśliwy książę... W pewnym momencie książę doświadczył kojącego ciepła. Ciepło jednak emanowało nie tylko spokojem, ale również nieszczęściem, bólem i samotnością.

Naruto Uzumaki: Płakanie jest w porządku, jeśli płaczesz ze szczęścia.

Nazuna Nanakusa: Tej nocy wszyscy na ulicach... wyglądają żałośnie. Dlaczego więcej osób nie potrafi cieszyć się nocą?