Cytaty (najnowsze)

Jedenastka: Przystojniaku. Dlaczego mnie ignorujesz?
He DaChun: Co? Nie jestem przystojny. Myślałem że wołasz kogoś innego.

Misery: Wiem, że sama się zaoferowałam, że sama stawiam, ale... jak dużo zamierzacie jeszcze wypić?!
Fine: Masz rację, weźmiemy do tego jeszcze coś do jedzenia.
Misery: Nie o to mi chodziło...

Kawaki: Myślisz, że ja też to potrafię? Czy mogę stać się taki jak on?
Kurama: Oczywiście wszystko zależy od ciebie, ale nie wydaje się to niemożliwe. Ponieważ z tego, co widzę, jeszcze całkowicie nie wyschłeś.

Mister Satan: Buu odszedł, a razem z nim cała przyjemność z rywalizacji... Może czas odpuścić sobie te turnieje.

Seika Ijichi: Zespół musi walczyć z wieloma przeciwnościami. Najważniejsze, żeby przeć do przodu bez względu na okoliczności.

Kikuri: Cenię bas i alkohol bardziej niż własne życie, dlatego zawsze noszę je ze sobą.
Hitori: To gdzie twój instrument?
Kikuri: ...Zostawiłam w pubie.
Hitori: Chyba jej życie nie jest zbyt cenne.

Hitori: SZU-kamy WOKA-listki i GITA-rzysytki...
Kita: Beatboxujesz? Y... Pococikapustapococikapusta...

Hinoto Megumi: Szczęście nie zawsze nam dopisuje i jedyne, co możemy zrobić, to się z tym pogodzić.

Norisuke Higashikata IV: Standy są jak dupa. Nie pokazujesz ich każdemu dookoła.

Ryou: Zostawię was na chwilę.
Kaori: Dokąd idziesz?
Ryou: Zrobić wielką kupę.
Kaori: Nie mów takich rzeczy przy posiłku!
Ryou: Sama pytałaś!

Monkey D. Luffy: Pałac poszedł na spacer! Stój, pałacu!

Mitsuki: Jesteś do mnie podobna, bo sama nie rozumiesz czemu kochasz Kawakiego.
Ada: Miłość taka już jest. Kiedy tylko o nim pomyślę, coś ściska mnie w sercu. Powód jest dla mnie nieważny.

Juura: Jaki ten świat jest niezwykły. Im bardziej przybywa „wiedzy”, tym więcej pojawia się nowych wątpliwości, mnożą się kwestie, których nie rozumiem. „Wiedza” to coś, co budzi w umyśle „niewiedzę”, ale to też interesujące.

Grey: Bycie przeklętym przez obcych jest takie zawstydzające!
Gauche: A samej klątwy się nie boisz?

Sanji: Konstytucja Królestwa Sanji, Artykuł 1. Ci, którzy wystraszą Nami, zostaną ukarani... karą śmierci!

Daiba: Czy można zostawić dwoje dzieci całkiem samych na pustej planecie?
Harlock: Ludzkość również zrodziła się z dwóch ludzi.

Harlock: Może Ziemię zamieszkują zepsuci ludzie, ale oddam za nią swoje życie.

Harlock: Otchłań kosmosu jest przepiękna, ale czasami bywa bezlitosna.

Kiruta: Przeklęty Harlock! Nawet statek widmo jest po jego stronie!

Harlock: Nie walczę dla nikogo. Walczę o coś, co jest skryte głęboko w moim sercu.

Mime: Harlock jest człowiekiem, który dotrzymuje danego słowa. Nieważne, jaka to będzie obietnica, spełni ją, nie dbając o swoje życie.

Takashi Waku: Kiedy dostaliśmy się do szkoły średniej, myśleliśmy, że jesteśmy dorośli. Myśleliśmy, że możemy wszystko. Płakaliśmy, śmialiśmy się, krzyczeliśmy. Myśleliśmy, że wiemy wszystko o tym świecie. Ale tak naprawdę byliśmy tylko dziećmi chronionymi przez naszych rodziców, pod kloszem społeczeństwa. Nie było prawdziwego smutku, radości ni gniewu w naszym codziennym życiu. Tego nauczyliśmy się, kiedy nasza piętnastka spotkała się i gdy trafiliśmy na to.

Subaru Awa: Ludzie łatwo ulegają wpływom. Będą oglądać to, co jest popularne, nawet jeśli ich to nie interesuje. I nie będą oglądać czegoś, czego nikt inny nie ogląda.

Nina Iseri: Wierzę w boga rocka!

Ermes: Ślimaki są aseksualne. Przebijają się miłosnymi strzałkami. Oba ślimaki rodzą potem dziesiątki małych ślimaków!
Jolyne: Dobry Boże. Uprawiają seks z wszystkim? Jestem trochę zazdrosna... Znaczy, ale ohyda.

Policjant: Hej, ty tam! Skąd to wdzianko? Urwałeś się z kicia czy to może jakiś wasz nowy trend?
Axel: Otóż to! Nowy trend.
Policjant: A może rzeczywiście mam przed sobą zbiega?
Axel: Tak, szefie, masz mnie.
Policjant: To dopiero byłby absurd, co?
Axel: No dokładnie, do potęgi. Musiałbym być niezłym dzbanem!

Nina Iseri: Każda z nas zaczynała samotnie na tym świecie. Ale my znalazłyśmy muzykę. A odkąd odkryłam twoje piosenki, twoja pasja płynie w moich żyłach. To mnie z wami wszystkimi połączyło. Więc wierzę! W to uczucie, w naszą piosenkę!

Momoka Kawaragi: Im poważniej podchodzę do pisania piosenek, tym bardziej wracają do mnie wszystkie dawne zmartwienia. Że znów wszystko stracę.

Yao: Miami Guns to nasza dwójka, nie?
Lu: Yao...
Yao: Ja jestem „Miami Gun”, a ty „s”.

Yao Sakurakoji: Ja nie czytam gazet, tylko się w nich pojawiam.

Yao: Ta twarz. To ciało. Coś takiego. Czyżbym ja... tak naprawdę należała do istot zwanych aniołami?
Lu: Albo demonami, albo potworami.

Szef: Jak to możliwe, że wciąż żyjesz?
Yao: Najważniejsze to dobrze spać i dobrze jeść.

Kojiro Akagawa: Gdyby wystarczyło kogoś przekląć, zabójcy nie byliby potrzebni.

Yao Sakurakoji: Co za nieszczęście mnie spotkało, żebym musiała jeść rekina ludojada.

Rafał: Bóg stworzył świat, a człowiek stara się go pojąć. Nie ma szlachetniejszego pragnienia.

Policjant: To sprawa z tych nierozwiązanych.
Szef: To wasza robota, żeby ją rozwiązać!
Kosuke: Gdybym to potrafił, olałbym pracę w policji i został prywatnym detektywem.

Szef: To już dziewiąta ofiara! Przez niego reputacja policji legnie w gruzach!
Kosuke: Już bardziej nie może.

Yuki Shirasagi: Ludzie nie są w stanie udźwignąć odpowiedzialności za kogoś jeszcze oprócz siebie.

Mikan: Na rodzinne kłopoty najlepsze są koty.

Mikan: Nie chcę być w jednym domu z kimś, kto nie znosi kotów.